Ελικοβακτηρίδιο πυλωρού

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού,ένα μικρόβιο στο στομάχι μας !

Το 1983 οι Warren και Marshall κατάφεραν και απομόνωσαν ένα μικροοργανισμό από το στομάχι το οποίο το ονόμασαν Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Για την ανακάλυψή τους αυτή τιμήθηκαν με το βραβείο Nobel ιατρικής το 2005.

Είναι ένα βακτηρίδιο (μικρόβιο), το οποίο έχει ελικοειδές ή καμπυλοειδές σχήμα. Χαρακτηρίζεται από την ικανότητα να επιβιώνει σε πολύ όξινο περιβάλλον με χαμηλή συγκέντρωση οξυγόνου και είναι αρκετά κινητικό. Αποικίζει την επιφάνεια του στομάχου (βλεννογόνος) και θεωρείται ένας από τους κύριους παράγοντες δημιουργίας πεπτικών ελκών.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ
Η λοίμωξη από το μικρόβιο εμφανίζει παγκόσμια κατανόμη και υπολογίζεται ότι 50% του πληθυσμού της γής είναι φορείς του μικρόβιου.Σε μελέτη που έγινε στον ελληνικό πληθυσμό βρέθηκε ότι τα ποσοστά επιπολασμού είναι 66% στις ηλικίες 55-64 ετών.

ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ
Το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού μεταδί δεται από άνθρωπο σε άνθρωπο με την εντεροστοματική οδό. Ο αποικισμός αρχίζει στην παιδική ηλικία και εξαρτάται από κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, κυρίως συνθήκες συγχρωτισμού και κακές συνθήκες υγιεινής, δηλαδή έλλειψη νερού υδραγωγείου και σύγχρονης τουαλέτας, όχι συχνό πλύσιμο χεριών με σαπούνι.Το μικρόβιο μπορεί να μεταδοθεί με το φαγητό ή ακόμα και με το φιλί. Έχει αποδειχθεί ότι σε μια οικογένεια, όταν ένας πάσχει από το μικρόβιο, τα άλλα μέλη έχουν σε ποσοστό 20% πιθανότητα να έχουν και αυτά το μικρόβιο στο στομάχι τους και να μην το γνωρίζουν.

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΛΟΙΜΩΞΗ
Οι επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού βρί σκεται σε όλους τους ασθενείς που πά σχουν από χρό νια γαστρίτιδα . Επίσης, ανευρί σκεται στο 95% περίπου των ασθενών με έλκος βολβού δωδεκα δακτύλου και στο 70% των ασθενών που πάσχουν από έλκος στομάχου. Στους υπόλοιπους ασθενείς με έλκος το αίτιο είναι η χρήση αντιφλεγμονωδών (αναλγητικά) φαρμάκων, όπως είναι η ασπιρίνη και οι εντεροδιαλυτές μορφές της (salospir). Υπάρχουν και άλλα αίτια πεπτικού έλκους, αλλά είναι πολύ σπάνια.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Υπάρχουν πολλές μέθοδοι ανιχνεύ σεως του μικροβίου, όπως η ιστολογική εξέταση, η δοκιμασία εκπνοής, η ταχεία μέθοδος ουρεάσης, τα αντισώματα στο αίμα ή στα κόπρανα και η καλλιέργεια βιοψίας.

Η συνηθισμένη μέθοδος είναι η λήψη βιο ψίας του βλεννογόνου του στομάχου στη διάρκεια της γαστροσκόπησης, που εξετάζεται με την ταχεία μέθοδο ου ρεάσης, και δίνει θετικό ή αρνητικό αποτέλε σμα  σε 1-2  ώρες .

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Το θεραπευτικό σχήμα εκλογής είναι το τριπλό σχήμα με αναστολέα αντλίας πρωτονίων μαζί με κλαριθρομυκίνη και αμοξυκιλλίνη.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κανείς ότι κάθε ασθενής είναι μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που μόνον ο θεράπων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.